W zależności od wyboru formy zatrudnienia inaczej wygląda kwestia odpowiedzialności odszkodowawczej lekarza za ewentualne błędy medyczne. W przypadku etatu część odpowiedzialności za nie ponosi pracodawca, podczas gdy lekarz na kontrakcie B2B ponosi ją w znacznie szerszym zakresie.

Lekarz, który udziela pacjentom świadczeń zdrowotnych w zakładzie leczniczym na podstawie zawartej ze szpitalem umowy o pracę, nie ponosi indywidualnej odpowiedzialności cywilnej za wyrządzone pacjentom szkody. Chroni go w tym zakresie art. 120 § 1 Kodeksu pracy, który chroni lekarza-pracownika przed indywidualną odpowiedzialnością za szkody wyrządzone pacjentom z winy nieumyślnej przy wykonywaniu czynności zawodu. Pracodawca może jednak dochodzić zwrotnie od pracownika zwrotu wypłaconego odszkodowania, przy czym odpowiedzialność pracownika jest ograniczona do kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia.

Odmiennie kształtuje się sytuacja lekarza współpracującego z podmiotem leczniczym w ramach kontraktu, gdyż ponosi on odpowiedzialność solidarną, co oznacza, że pacjent może dochodzić odszkodowania od placówki, od lekarza bezpośrednio lub od obu podmiotów jednocześnie. Dodatkowo pozwana placówka po wypłaceniu odszkodowania pacjentowi może dochodzić od lekarza zapłaty w ramach tzw. roszczenia zwrotnego. Z tego powodu niezwykle istotne jest zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC, można również rozważyć uzgodnienie wyższej sumy ubezpieczenia oraz dodatkowe klauzule ubezpieczeniowe, zwłaszcza w przypadku specjalizacji wysokiego ryzyka.

Należy pamiętać, że kontrakt jest umową cywilnoprawną, zatem lekarz może wynegocjować zapisy pozwalające na ochronę w wielu sytuacjach. Niestety, często się zdarza, że podmioty lecznicze stosują w umowach klauzule znacznie rozszerzające odpowiedzialność lekarza, zatem przed podpisaniem umowy cywilnoprawnej zawsze trzeba sprawdzić, w jaki sposób kształtuje ona odpowiedzialność odszkodowawczą lekarza.